MAUD na talerzu

Szwajcarska zupa ziemniaczana, to przygotowana z jasnych warzyw i mleka delikatna  zupa - krem. Niewiele składników i nieskomplikowany przepis, to niewątpliwie jej zalety.  Delikatna w smaku, mocno warzywna z lekką słodyczą mleka w tle. W przepisie nie ma słowa o groszku ptysiowym i prażonym słoneczniku jako dodatku do tej zupy, ale ja wzbogacę ją w ten właśnie sposób. Myślę, że Maud się nie obrazi...  

Pudding z przepisu Nory Lefurgey (potem Campbell), starej przyjaciółki Maud z Cavendish na Wyspie Księcia Edwarda, jest bardzo kremowy i delikatny. Zawarta w piankach marshmallows żelatyna nie scaliła jednak deseru tak, jak się spodziewałam (bo czy puddingu nie kroi się nożem?). Może to kwestia wielkości pianek, których użyłam (jakiej wielkości były pianki marshmallows  w czasach Maud?), następnym razem dodam ich więcej lub wzbogacę masę żelatyną. A może pudding o konsystencji naszego budyniu też jest ok?  

Przepis na bostoński chleb razowy (Boston Brown Bread) i jego realizacja, to była mała kulinarna przygoda! Nie dość, że poznałam smak i wygląd melasy, to jeszcze pierwszy raz w życiu piekłam chleb na parze! Nie wierzyłam, że to może się to udać, a jednak! :) Przepis wydał mi się na tyle ciekawy, że postanowiłam poszukać informacji o chlebie bostońskim w Internecie. Okazało się, że c ylindryczne foremki , których użycie zalecono w przepisie, to pokłosie tradycji pieczenia tego chleba w puszkach, np. po kawie. Powszechnie wyrabiano go w domach osadników w czasach, gdy piece były rzadkością. Wielu z nich przygotowywało posiłki używając  kominków, stąd pomysł na gotowanie chleba właśnie na parze. Podobnie proporcje użytych w przepisie rodzajów mąki, mają swe odbicie w dostępności tych produktów w tamtym czasie. Osadnicy w Nowej Anglii mieli do dyspozycji więcej mąki kukurydzianej i żytniej, a mniej pszennej. Chleb jest wilgotny i ma zwartą konsystencję. W smaku przypomina łagodny pump...

Dżem który widzicie na zdjęciu przygotowałam ścisłe wg przepisu  L. M. Montgomery (proporcje) oraz wg wskazówek autorek opracowania (gotowanie całości po dodaniu śliwek).  Przez sugerowane 20 minut gotowania śliwki nie zdążyły się rozgotować, woda zaś znacząco zredukować i finalnie powstały raczej owoce w syropie, niż dżem. Może jednak Maud gotowała owoce dłużej?

Internet jest pełen różnych wariantów tego przepisu (Tomato Aspic): czysta galaretka z soku pomidorowego, galaretka z dodatkiem całych pomidorów, z selerem naciowym czy pietruszką... Dochodzę do wniosku, że w swoich zapiskach Maud notowała przepis bazowy, który zapewne, w miarę dostępności składników, urozmaicała.  Wersja zaprezentowana poniżej nie przypadła mi do gustu, ale to pewnie też kwestia wyrobienia upodobań kulinarnych. Może gdybym nigdy nie poznała smaku naszej galaretki drobiowo-wołowej, byłoby łatwiej ;).  

 Muffiny Frede. Ciekawa jestem, czy kiedyś pokuszę się o upieczenie ich z użyciem tłuszczu z bekonu... "Kuchnia z Zielonego Wzgórza"  przepis na:  Muffiny Frede  ze strony 76 36 przepisów zrealizowanych 72 pozostały do zrealizowania Blog:  Maud na talerzu / przepisy L. M. Montgomery /  Aunt Maud's Recipe Book

Przepis na dressing OAC (Ontario Agricultural College, obecnie University of Guelph) Maud otrzymała od Frede Campbell, która w OAC ukończyła krótki kurs gastronomiczny. Dressing jest gęsty, o aksamitnej konsystencji, mocno octowy. Smak winnego octu (i zapach) dominuje również w sałatce.  Już wiem, że nie jestem fanką tego przepisu. Na początku myślałam, że może z przepisem jest coś nie tak, może za dużo octu, ten ostry smak... Przypomniałam sobie jednak, że całkiem niedawno dane mi było spróbować "pringlesy" o smaku vinegret. To był smak dressingu z notatnika Maud! Z wiarygodnego źródła wiem, że w krajach anglosaskich ludzie się takimi "octowymi" chipsami zajadają... Dobra wiadomość jest zatem taka, że z przepisem wszystko ok ;).     Dressing OAC