MAUD na talerzu

Pudding z przepisu Nory Lefurgey (potem Campbell), starej przyjaciółki Maud z Cavendish na Wyspie Księcia Edwarda, jest bardzo kremowy i delikatny. Zawarta w piankach marshmallows żelatyna nie scaliła jednak deseru tak, jak się spodziewałam (bo czy puddingu nie kroi się nożem?). Może to kwestia wielkości pianek, których użyłam (jakiej wielkości były pianki marshmallows  w czasach Maud?), następnym razem dodam ich więcej lub wzbogacę masę żelatyną. A może pudding o konsystencji naszego budyniu też jest ok?  

Przepis na bostoński chleb razowy (Boston Brown Bread) i jego realizacja, to była mała kulinarna przygoda! Nie dość, że poznałam smak i wygląd melasy, to jeszcze pierwszy raz w życiu piekłam chleb na parze! Nie wierzyłam, że to może się to udać, a jednak! :) Przepis wydał mi się na tyle ciekawy, że postanowiłam poszukać informacji o chlebie bostońskim w Internecie. Okazało się, że c ylindryczne foremki , których użycie zalecono w przepisie, to pokłosie tradycji pieczenia tego chleba w puszkach, np. po kawie. Powszechnie wyrabiano go w domach osadników w czasach, gdy piece były rzadkością. Wielu z nich przygotowywało posiłki używając  kominków, stąd pomysł na gotowanie chleba właśnie na parze. Podobnie proporcje użytych w przepisie rodzajów mąki, mają swe odbicie w dostępności tych produktów w tamtym czasie. Osadnicy w Nowej Anglii mieli do dyspozycji więcej mąki kukurydzianej i żytniej, a mniej pszennej. Chleb jest wilgotny i ma zwartą konsystencję. W smaku przypomina łagodny pump...